• Skip the side menu list
• จดหมายข่าว
  • จดหมายข่าว ฉบับที่ 1
  • จดหมายข่าว ฉบับที่ 2
  • จดหมายข่าว ฉบับที่ 3
  • จดหมายข่าว ฉบับที่ 4
  • จดหมายข่าว ฉบับที่ 5
  • จดหมายข่าว ฉบับที่ 6
    • การจัดสัมมนาเรื่อง ความร่วมมือระดับภูมิภาคเพื่อสนับสนุนการดำเนินงานของทศวรรษคนพิการของภูมิภาคและศูนย์พัฒนาและฝึกอบรมคนพิการแห่งเอเชียและแปซิฟิก (ศพอ.)
    • การเดินทางไปสร้างเครือข่ายความร่วมมือ
    • สภาคนพิการแห่งเอเชียและแปซิฟิก (APDF)
    • การประชุมระหว่างประเทศ
    • การแข่งขัน International Abilympics ครั้งที่ 6 ที่ประเทศอินเดีย
    • กิจกรรมของ ศพอ.
    • วันคนพิการสากล
    • เทคโนโลยีสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับคนพิการ
    • ข่าวภูมิภาค
    • สารจากบรรณาธิการ
  • จดหมายข่าว ฉบับที่ 7
  • จดหมายข่าว ฉบับที่ 8
  • จดหมายข่าว ฉบับที่ 9
  • จดหมายข่าว ฉบับที่ 10
  • จดหมายข่าว ฉบับที่ 11
  • จดหมายข่าว ฉบับที่ 12
  • จดหมายข่าว ฉบับที่ 13
  • จดหมายข่าว ฉบับที่ 14
  • จดหมายข่าว ฉบับที่ 15
  • จดหมายข่าว ฉบับที่ 16
• แผ่นพับ
• วิดีทัศน์

การประชุมระหว่างประเทศ

"การประชุมเชิงปฏิบัติการเพื่อการยกร่างอนุสัญญาระหว่างประเทศฉบับสมบูรณ์ว่าด้วยการคุ้มครองและส่งเสริมสิทธิและศักดิ์ศรีสำหรับคนพิการ"
14 - 17 ตุลาคม 2546
กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย

การประชุมเชิงปฏิบัติการนี้ได้จัดขึ้นเพื่อยกร่างอนุสัญญาด้านคนพิการ โดยอาศัยข้อมูลในการอภิปรายจากปฏิญญากรุงเทพมหานคร (Bangkok Recommendations) ซึ่งเป็นรายงานส่วนสุดท้ายของการประชุมสัมมนาของกลุ่มผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับการคุ้มครองและส่งเสริมสิทธิและศักดิ์ศรีของคนพิการ ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2546

เจตจำนงของร่างฉบับนี้คือการมีส่วนช่วยเหลือในการพัฒนาในการยกร่างอนุสัญญา ฯ ซึ่งคณะกรรมการเฉพาะกิจ (Ad Hoc Committee) กำลังดำเนินการอยู่

อนุสัญญาฉบับนี้จะช่วยในการพัฒนาด้าน การจ้างงานคนพิการ ความเสมอภาค สิทธิมนุษยชน และ สิทธิเสรีภาพขั้นพื้นฐานของคนพิการ

เนื้อหาโดยสรุปของอนุสัญญาฉบับนี้คือ:

• ส่วนที่ 1: ว่าด้วยเรื่องของคำนิยาม แถลงการณ์ของหลักการสำคัญ เพื่อเป็นการเน้นย้ำในด้านสิทธิมนุษยชน เสรีภาพขั้นพื้นฐาน ภาระผูกพันธ์ทั่วไปของประเทศสมาชิก และกลุ่มย่อย ๆ ของคนพิการ
  ส่วนที่ 2: รายงานจำนวนผู้มีสิทธิทางการเมืองและพลเมือง
  ส่วนที่ 3: รายงานจำนวนผู้มีสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรม
  ส่วนที่ 4: จำนวนของภาระผูกพันธ์อื่น ๆ ของรัฐ (ซึ่งประกอบด้วย การสร้างวิธีการปฏิบัติแห่งชาติ การเก็บข้อมูลสถิติ และเรื่องอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง)
  ส่วนที่ 5: เสนอการก่อตั้งกลุ่มผู้ร่างสนธิสัญญาด้านสิทธิมนุษยชน อันประกอบไปด้วย ผู้เชี่ยวชาญอิสระที่จะไปตรวจสอบการนำอนุสัญญาไปปฏิบัติใช้ และเสนอเป็นรายงานเกี่ยวกับปัญหาเฉพาะบุคคลและกระบวนการตั้งคำถาม
  ส่วนที่ 6: บทบัญญัติทางการและบทบัญญัติเบ็ดเตล็ด เช่น การจัดหาสถานที่สำหรับการประชุม
  (ข้อมูลเพิ่มเติม: www.worldenable.net/bangkok2003 )

การประชุมระดับภูมิภาคเกี่ยวกับอนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยการคุ้มครองและส่งเสริมสิทธิและศักดิ์ศรีของคนพิการ
4-7 พฤศจิกายน 2546 ที่กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน

การจัดประชุมสัมมนาระดับภูมิภาคนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อยกร่างอนุสัญญาด้านความพิการโดยอาศัยข้อมูลที่ได้จากการอภิปรายในปฏิญญากรุงเทพมหานคร (Bangkok Recommendations) ซึ่งเป็นรายงานส่วนสุดท้ายของการปรชุมสัมมนาของกลุ่มผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับอนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยการคุ้มครองและส่งเสริมสิทธิและศักดิ์ศรีของคนพิการ ซึ่งจัดขึ้นในระหว่างวันที่ 2 - 4 มิถุนายน 2546 ปฏิญญากรุงเทพมหานครได้รับการนำเสนอในการประชุมรอบที่ 2 ของคณะกรรมการเฉพาะกิจ (Ad Hoc Committee) ซึ่งจัดขึ้นที่กรุงนิวยอร์กในระหว่างวันที่ 16 - 27 มิถุนายน 2546

ร่างฉบับสมบูรณ์ถูกส่งมอบให้แก่กลุ่มทำงานของคณะกรรมการเฉพาะกิจ (Ad Hoc Committee) เพื่อใช้ในการยกร่างอนุสัญญา ฯ โดยผ่าน United Nations Department of Economic and Social Affairs (DESA) ซึ่งจะมีการพบปะกันในช่วงเดือนมกราคม 2547

ผู้เข้าร่วมการสัมมนาประกอบไปด้วย ผู้เชี่ยวชาญจากภาครัฐ 27 คน จาก 17 ประเทศในภูมิภาคของ UNESCAP วิทยากร ผู้สังเกตการณ์จากองค์กรผู้แทนของสหประชาชาติ 2 องค์กร รวมทั้งองค์กรเอกชนและหน่วยงานอื่น ๆ

ผู้เข้าร่วมสัมมนาต่างเห็นพ้องต้องกันในการที่จะรับเอา "การประกาศของกรุงปักกิ่งต่อการคุ้มครองและส่งเสริมสิทธิและศักดิ์ศรีของคนพิการ" ไปปฏิบัติใช้ ซึ่งเป็นแถลงการณ์ทางการเมืองเกี่ยวกับคำถามเรื่องการยกร่างอนุสัญญาฉบับสมบูรณ์เกี่ยวกับสิทธิของคนพิการ โดยอาศัยการทบทวนเอกสารระดับภูมิภาคที่มีอยู่ ซึ่งได้รับการพัฒนาโดยผู้เชี่ยวชาญระดับภูมิภาค เช่น ร่างและปฏิญญากรุงเทพมหานคร (Bangkok Draft and Bangkok Recommendations) การประกาศของกรุงปักกิ่งนั้นเป็นการแสดงการสนับสนุนอันเป็นหนึ่งเดียวกันสำหรับกระบวนการที่เอื้อประโยชน์ต่ออนุสัญญาในระดับภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิก

วิทยากรของงานมีดังนี้:

1. Mr. Shen Zhifei ปลัดเลขาธิการใหญ่ของคณะกรรมการสภาความร่วมมือแห่งชาติด้านคนพิการ (Deputy Secretary General of State Council Coordination Committee on Disability) และรองประธานสมาพันธ์คนพิการแห่งประเทศจีน (Vice-President of China Disabled Persons Federation (CDPF)) ได้กล่าวว่า การยกร่างอนุสัญญาอย่างถูกต้องตามกฏหมายสำหรับคนพิการเป็นสิ่งจำเป็นเร่งด่วน และให้ข้อสังเกตว่า แม้ร่างอนุสัญญาจะได้กล่าวอย่างชัดเจนว่าคนพิการทุกคนต้องได้รับสิทธิ แต่สิ่งสำคัญที่สุดก็คือประเทศสมาชิกต้องมีมาตรการเพื่อยืนยันถึงสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมเพื่อให้เกิดการตระหนักรู้ในสิทธิเหล่านั้น
2. Ms. Anuradha Mohit จากคณะกรรมาธิการด้านสิทธิมนุษยชนแห่งชาติประเทศอินเดีย ได้บ่งชี้ถึงแง่มุมที่สำคัญในการพัฒนากระบวนการของการยกร่างอนุสัญญาว่า "หากการผลักดันให้สิทธิของคนพิการมีผลแล้ว หน่วยงานอย่างเช่นหน่วยงานของรัฐต้องสร้างความั่นใจในการตระหนักรู้ของพวกเขาและวิธีการแก้ไขจะต้องเกิดขึ้นทันทีหากมีการฝ่าฝืนสิทธิ"

กลุ่มทำงาน 3 กลุ่มศึกษาเรื่อง
1. คำนำ วัตถุประสงค์ นิยามและภาระผูกพันธ์ทั่วไปของประเทศสมาชิก
2. สิทธิของคนพิการ (ทางด้านการเป็นพลเมือง ทางการเมือง ทางเศรษฐกิจ ทางสังคมและทางวัฒนธรรม)
3. พันธกิจและการประยุกต์ใช้ (State of Obligations/Application) ของอนุสัญญา
ในพิธีปิด Ms. Tang Xiao Quan ประธานสมาพันธ์คนพิการจีน ได้กล่าวขอบคุณวิทยากรทุกท่าน ผู้อำนวยความสะดวกต่อการจัดงาน นักข่าว และผู้เข้าร่วมงานทุกคนที่มีส่วนช่วยเหลือเป็นอย่างดี
(ข้อมูลเพิ่มเติม: www.worldenable.net/beijing2003)

การประชุมสามัญระดับภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิกของสหภาพคนตาบอดโลก
17-18 พฤศจิกายน 2546

ผู้แทนจาก ศพอ. ได้เข้าร่วมในการประชุมสามัญครั้งที่ 2 ของสหภาพคนตาบอดโลก (World Blink Union) แห่งภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิก ซึ่งจัดขึ้นที่ประเทศสิงคโปร์ในระหว่างวันที่ 17 - 20 พฤศจิกายน 2546

การจัดงานครั้งนี้มุ่งไปที่การพัฒนาด้านเทคโนโลยีล่าสุดสำหรับคนตาบอดซึ่งจะช่วยให้พวกเขาใช้ชีวิตได้อย่างสะดวกสบายมากขึ้น นอกจากนี้ก็ยังมีการคาดการณ์ถึงทิศทางของเอเชียและแปซิฟิก อันประกอบไปด้วย 18 ประเทศ จาก เอเชียใต้ เอเชียตะวันออกฉียงใต้ แปซิฟิกใต้ และ โอเชียเนีย การประชุมครั้งนี้ได้เชิญคนพิการซึ่งสามารถสร้างอิทธิพลและสร้างความแตกต่างในการดำรงชีวิตของคนพิการทางสายตาด้วยความช่วยเหลือของเทคโนโลยีและการออกกฏหมายมาร่วมในการประชุมด้วย นอกจากนี้ก็ยังมีการร่วมกันพิจารณาการปรับปรุงแก้ไขข้อเสนอที่ได้ยื่นต่อสถาบัน WBUAP ไปแล้วด้วย ซึ่งข้อเสนอนี้ได้รับการนำไปปฏิบัติจากการประชุมพิเศษที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ในวันที่ 22 กันยายน 2546

กลไกความร่วมมือแห่งภูมิภาคขององค์การสหประชาชาติ
คณะทำงานเฉพาะกิจด้านคนพิการ
ณ ศูนย์ประชุมสหประชาติ
1-2 ธันวาคม 2546 กรุงเทพมหานคร

UN ESCAP ได้จัดการประชุมครั้งที่ 7 ของคณะทำงานเฉพาะกิจด้านคนพิการ ในระหว่างวันที่ 1 - 2 ธันวาคม 2546 โดยคณะทำงานนี้รับหน้าที่เป็นกลไกความร่วมมือที่สำคัญต่อผลของทศวรรษที่ 2 ของคนพิการแห่งเอเชียและแปซิฟิก

ในที่ประชุม คณะทำงานได้กล่าวถึง เทคโนโลยีสารสนเทศ (ICT) การศึกษาของเด็กพิการ การจ้างงานและการฟื้นฟูทางด้านอาชีพ สตรีพิการ องค์กรพึ่งพาตนเองของคนพิการ (SHO) ติมอร์ตะวันออกและอัฟกานิสถาน และ อนุสัญญาระหว่างประเทศด้านคนพิการ แผนปฏิบัตงานเฉพาะต่อการนำ กรอบการปฏิบัติงานแห่งสหัสวรรษจากทะเลสาบบิวา (BMF) มาปฏิบัติใช้ได้รับการเสนอในที่ประชุม รวมทั้งการจัดสัมมนาอื่น ๆ ที่เกี่ยวกับคนพิการด้วย ศพอ. ในฐานะที่เป็นหนึ่งในคณะทำงานเฉพาะกิจด้านนี้ ได้เข้าร่วมในส่วนของการประชุมที่เกี่ยวกับ ICT และ SHO โดยรายงานผลการดำเนินงานกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับทั้ง 2 เรื่องนี้

การประชุมครั้งหน้าจะมีขึ้นในเดือนมิถุนายน 2547 ที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย

การประชุมสัมมนาด้านคนพิการระดับภูมิภาค
เมืองดาขา ประเทศ บังคลาเทศ
9-11 ธันวาคม 2546

The National Forum of Organizations Working with the Disabled (NFOWD) กลุ่มสมาพันธ์สูงสุดปัจจุบัน และ องค์กรที่ทำงานด้านคนพิการอีก 151 องค์กรในประเทศบังคลาเทศ ได้เป็นเจ้าภาพจัดการประชุมสัมมนาเกี่ยวกับคนพิการ ในระหว่างวันที่ 9 - 11 ธันวาคม 2546 การประชุมสัมมนาครั้งนี้ได้จัดขึ้นตามกรอบของ BMF เพื่อสร้างความชัดเจนและรับฟังความคิดเห็นของคนส่วนใหญ่ในด้านการพัฒนาแผนที่สามารถบรรลุภายใต้กรอบการทำงานของ BMF หัวข้อหลักของการสัมมนาครั้งนี้คือ "กิจกรรมด้านบวกสำหรับการอยู่ในสังคมของคนพิการ" ซึ่งจะมีตัวสนับสนุน 3 อย่างคอยให้การสนับสนุนอย่างเต็มที่คือ สิทธิ องค์กร และ ความเป็นอิสระ วัตถุประสงค์ของการสัมมนาคือการอำนวยความสะดวกในการพัฒนาของภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิก โดยมุ่งไปที่การปฏิบัติด้านสิทธิ การหากลุ่มเป้าหมายเฉพาะ อันจะเป็นประโยชน์ต่อคนพิการในการอยู่ร่วมในสังคม

นอกจากนี้ยังได้มีการมุ่งเน้นไปที่การสร้างองค์กรคนพิการเพื่อการเรียกร้องสิทธิสำหรับการดำรงชีวิตอิสระภายในสังคม ผู้จัดงานได้รวมเอาหัวข้อย่อย 11 ประการของ BMF ไว้ดังนี้
1. การออกกฏหมายและวางนโยบายแห่งชาติ
2. การศึกษาของคนพิการ
3. สิทธิสำหรับเด็กพิการ
4. สิทธิของสตรีพิการ
5. โอกาสทางการจ้างงาน
6. การริเริ่มการสร้างองค์กรพึ่งพาตนเอง
7. การฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการแบบอิงชุมชน
8. ความสามารถในการเข้าถึง
9. ข้อมูลข่าวสารและการสื่อสาร
10. การป้องกันและการฟื้นฟูตั้งแต่แรกเริ่ม
11. และสภาพแวดล้อมและสังคมที่มั่นคงปลอดภัย
(ข้อมูลเพิ่มเติม: www.disabilityworld.org/conferences/nfowdconf.shtm)

การประชุมสุดยอดด้านสังคมแห่งข้อมูลข่าวสาร (ระยะที่ 1)
นครเจนีวา
10-12 ธันวาคม 2546

การประชุมสุดยอดด้านสังคมแห่งข้อมูลข่าวสารหรือ World Summit on the Information Society (WSIS) จะจัดขึ้นเป็น 2 ระยะ ระยะที่ 1 รัฐบาลของประเทศสวิสเซอร์แลนด์เป็นเจ้าภาพจัดงานในระหว่างวันที่ 10 - 20 ธันวาคม 2546 โดยมีการกล่าวถึงหัวข้อกว้าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับสังคมแห่งข้อมูลข่าวสาร ซึ่งรับมาจาก Declaration of Principles and Plan of Action

จุดประสงค์ของ Declaration of Principles คือการสร้างสังคมที่มีประชาชนเป็นศูนย์กลาง สังคมแห่งการอยู่ร่วมกัน และสังคมที่เน้นด้านการพัฒนา ซึ่งจะทำให้เกิดการสร้าง การเข้าถึง การใช้ประโยชน์ และและการแบ่งปันข้อมูลข่าวสารเพื่อทำให้บุคคล ชุมชน และคนพิการสามารถบรรลุการพัฒนาที่ยั่งยืนและปรับปรุงคุณภาพชีวิตของพวกเขาได้ โดยอาศัยแนวความคิดของ กฏหมายแห่งสหประชาชาติและประกาศสากลของสิทธมนุษยชน (The Charter of the United Nations and the Universal Declaration of Human Rights) นอกจากนี้ก็ยังเน้นไปที่ความต้องการพิเศษของกลุ่มที่มีความเสี่ยงทางสังคมซึ่งรวมถึงคนพิการด้วย

แผนปฏิบัติงานจะเกี่ยวข้องกับการปกป้องสังคมแห่งข้อมูลข่าวสารทั้งในระดับชาติ ระดับภูมิภาคและระดับนานาชาติ วัตถุประสงค์ของแผนปฏิบัติงานคือ
- การสร้างสังคมแห่งข้อมูลข่าวสารแบบอยู่ร่วมกัน
- การนำความสามารถซ่อนเร้นทางด้าน ICT ออกมาสู่การพัฒนาการให้บริการ
- การส่งเสริมการใช้ข้อมูลข่าวสารและความรู้สำหรับบรรลุเป้าหมายการพัฒนาระดับประเทศ
- และการกล่าวแนะนำถึงความท้าทายใหม่ ๆ ของสังคมแห่งข้อมูลข่าวสาร ทั้งในระดับชาติ ระดับภูมิภาคและระดับประเทศ
แผนปฏิบัติงานยังได้ยืนยันถึงแผนพัฒนาด้านเทคโนโลยีสารสนเทศของ ศพอ. ตามที่ได้กล่าวไว้ว่า "องค์กรระหว่างประเทศควรจะประกาศความสามารถของพวกเขา โดยผ่านทางเว็บไซต์ ข้อมูลข่าวสารที่เชื่อถือได้ซึ่งได้รับมาจากผู้ทำงานในด้านเดียวกันที่เกี่ยวกับความสำเร็จในเรื่อง ICT" โดยจะให้ความสนใจไปที่คนพิการ

การประชุมในระยะที่ 2 จะเริ่มขึ้นในระหว่างวันที่ 16 - 18 พฤศจิกายน 2548 ที่เมืองตูนิส

คณะทำงานเกี่ยวกับอนุสัญญาด้านคนพิการ
สำนักงานใหญ่ องค์การสหประชาชาติ
นครนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา
5-16 มกราคม 2547

คณะทำงานเฉพาะกิจได้รับการก่อตั้งขึ้นโดยคณะกรรมการ (Ad Hoc Committee) สมัชชาใหญ่ขององค์การสหประชาชาติ เพื่อยกร่างอนุสัญญาระหว่างประเทศฉบับสมบูรณ์ว่าด้วยการคุ้มครองและส่งเสริมสิทธิและศักดิ์ศรีของคนพิการ ซึ่งจะเริ่มการประชุมในระหว่างวันที่ 5 - 16 มกราคม 2547 ที่สำนักงานใหญ่ขององค์การสหประชาชาติ กรุงนิวยอร์ก เพื่อยกร่างอนุสัญญา ฯ

คณะทำงานเฉพาะกิจได้เตรียมการสำหรับการเจรจาที่จะมีขึ้นในระหว่างวันที่ 24 พฤษภาคม ถึง 4 มิถุนายน 2547 ที่กรุงนิวยอร์กเพื่อนำเสนอต่อคณะกรรมการเฉพาะกิจ (Ad Hoc Committee) ในการประชุมครั้งที่ 3 ซึ่งนอกจากจะมีภาครัฐบาลแล้ว คณะทำงานยังประกอบด้วยองค์กรเอกชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งองค์กรคนพิการ ผู้แทนจากองค์กรเอกชนมี 12 องค์กรดังนี้
1. เครือข่ายผู้รอดชีวิตจากทุ่นระเบิด (The Landmine Survivors Network)
2. สถาบันคนพิการอินเตอร์อเมริกัน (The Inter- American Institute on Disability)
3. องค์กรคนพิการสากล (Disabled Peoples' International)
4. สภาคนพิการแห่งยุโรป (The European Disability Forum)
5. สมาพันธ์คนหูหนวกตาบอดโลก (the World Federation of the Deaf/Blind)
6. สมาพันธ์คนพิการโลก (The World Federation of the Deaf)
7. Inclusion International
8. The World Network of Users and Survivors of Psychiatry
9. Disability Australia Limited
10. สหภาพคนตาบอดโลก (World Blind Union)
11. สถาบันการฟื้นฟูสมรรถภาพระหว่างประเทศ (Rehabilitation International)
12. คณะกรรมาธิการสิทธิมนษยชนแห่งแอฟริกาใต้ (South African Human Rights Commission)

คณะทำงานจะนำรื่องการช่วยเหลือทั้งหมด ซึ่งได้รับจากประเทศต่าง ๆ ผู้สังเกตการณ์ การประชุมระดับภูมิภาค คณะผู้ทำงานขององค์การสหประชาชาติ คณะกรรมาธิการภูมิภาค องค์กรรัฐบาลระหว่างประเทศ สถาบันคนพิการและสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ และ ผู้เชี่ยวชาญอิสระ เข้าพิจารณาต่อคณะกรรมการเฉพาะกิจ (Ad Hoc Committee)
(ข้อมูลเพิ่มเติม: www.un.org)