การฝึกอบรมระดับภูมิภาค
เรื่องการจัดสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมสำหรับคนพิการ
25 กุมภาพันธ์ - 11 มีนาคม พ.ศ. 2546
การฝึกอบรมระดับภูมิภาค เรื่อง การจัดสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมสำหรับคนพิการ
ผู้เข้าร่วมอบรม 30 คนจาก 9 ประเทศเดินทางไปเยี่ยมชมโรงเรียนอาชีวพระมหาไถ่ พัทยา
การจัดสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมสำหรับคนพิการโดยปราศจากสิ่งกีดขวางนับว่าเป็นหนึ่งในเป้าหมายหลักสำคัญของ ศพอ. เพื่อการเสริมสร้างศักยภาพของคนพิการและการสร้างสังคมไร้อุปสรรคสำหรับทุกประเทศในภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิก
กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์โดย ศพอ. ร่วมกับองค์กรความร่วมมือระหว่างประเทศของญี่ปุ่น
(JICA) และ UNESCAP จัดอบรมระดับภูมิภาคเรื่องการจัดสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมสำหรับคนพิการ
ครั้งที่ 3 ในกรุงเทพมหานคร ระหว่างวันที่ 25 กุมภาพันธ์ - 11 มีนาคม พ.ศ.
2546 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมการมีโอกาสเสมอภาคของคนพิการ
การอบรมครั้งนี้มีผู้เข้าร่วมอบรม 30 คน จาก 9 ประเทศ ได้แก่ บังคลาเทศ จีน ฟิจิ อินโดนีเซีย ลาว มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ ศรีลังกา และ ไทย โดยมีกลุ่มเป้าหมายอยู่ที่ สถาปนิก วิศวกร นักวางผังเมืองในชนบท นักวางแผนการขนส่งมวลชน เจ้าหน้าที่รัฐ ตัวแทนจากองค์กรเอกชนที่ทำงานด้านคนพิการ และตัวแทนจากองค์กรช่วยเหลือตัวเองของคนพิการ
จุดประสงค์สำคัญของการอบรมครั้งนี้ประการแรกคือ เพื่ออบรมผู้เข้าร่วมให้สามารถเป็นวิทยากร ผู้สนับสนุน และทรัพยากรบุคคลเรื่องการจัดสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมสำหรับคนพิการ รวมทั้งเรื่องการออกแบบสากลเพื่อประโยชน์ต่อทุกคน และการสร้างสังคมไร้อุปสรรคในประเทศของตนต่อไป ประการที่ 2 คือ เพื่อเชื่อมโยงและสร้างเครือข่ายของผู้เข้าร่วมอบรมเพื่อส่งเสริมการจัดสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมสำหรับคนพิการในประเทศของตนและในภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิก
การศึกษาดูงาน และการเยี่ยมชมสถานที่ต่าง ๆ
เนื้อหาของการอบรมประกอบด้วย การบรรยายจากผู้เชี่ยวชาญเรื่องการส่งเสริมและออกแบบสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมสำหรับคนพิการ การปฏิบัติการจากการจำลองสถานการณ์จริงเพื่อสร้างจิตสำนึกเรื่องคนพิการ การศึกษาดูงานการก่อสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกและการเยี่ยมชมสถานที่ต่าง ๆ เช่น สถานที่ชอปปิ้ง สถานศึกษาในเมืองและในชนบท สถานพักผ่อนหย่อนใจในกรุงเทพมหานคร และพัทยา การขนส่งมวลชน เช่นการก่อสร้างทางรถไฟใต้ดินในกรุงเทพมหานคร และศาสนสถาน เป็นต้นซึ่งผู้เข้าร่วมฝึกอบรมต่างกระตือรือร้นที่จะเรียนรู้ในทุก ๆ ด้านของการอบรม
ก่อนหน้าการฝึกอบรม ผู้เข้าร่วมอบรมส่วนมากที่มีพื้นฐานความรู้เรื่อง "การจัดสภาพแวดล้อมที่เหมาะสม" กล่าวว่าสภาพแวดล้อมเช่นนี้เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับคนพิการ ทำให้สามารถเข้าถึงโครงสร้างพื้นฐานของสังคมและการขนส่งมวลชน ซึ่งเป็นประโยชน์ไม่เฉพาะกับคนพิการเท่านั้น แต่ยังเป็นประโยชน์ต่อผู้สูงอายุและความเป็นอยู่ที่ดีของผู้อื่นทำให้พวกเขาสามารถเข้ามามีส่วนร่วมในสังคมเพื่อส่งเสริมการพึ่งพาตนเองอีกด้วย
การออกแบบที่เป็นสากลเพื่อประโยชน์ต่อทุกคน (Universal Design)
หลังจบการอบรม ผู้เข้าอบรมกล่าวว่าการเรียนเรื่องการออกแบบที่เป็นสากลมีประโยชน์มาก ทำให้พวกเขาสามารถระบุปัญหาและนำเสนอข้อแนะนำเพื่อการปรับปรุงการเข้าถึงสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมเพื่อให้ทุกคนได้รับประโยชน์จากสังคมไร้อุปสรรค
ความประทับใจต่อการอบรมการจัดสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมสำหรับคนพิการ
คุณ Yoshihiko Kawauchi
วิทยากร
ผมมีโอกาสเข้าร่วมการอบรม ในช่วงครึ่งหลัง ระหว่างวันที่ 3-12 มีนาคม พ.ศ. 2546 ซึ่งผมรู้สึกประทับใจเป็นอย่างยิ่งกับความกระตือรือร้นและแรงบัลดาลใจของผู้เข้าอบรมทุกคน
อีกทั้งพวกเขายังสามารถเข้าใจแนวคิดที่วิทยากรท่านอื่น ๆ นำเสนอได้อย่างรวดเร็วและรู้ว่าประเด็นใดควรให้ความสำคัญเป็นพิเศษ
แน่นอนว่าผู้เข้าอบรมทุกคนต้องพบกับสถานการณ์ที่ต่างกันไปเมื่อกลับไปประเทศของตนแล้ว ดังนั้นวิทยากรจึงพยายามนำเสนอตัวอย่างหลาย ๆ ตัวอย่างเพื่อให้ผู้เข้าอบรมได้รู้ว่าการดำเนินการเรื่องการออกแบบที่เป็นสากลให้สนองต่อความต้องการของสังคมนั้นสามารถกระทำได้หลายวิธี
ในวันสุดท้าย ความรู้และความเข้าใจที่ผู้เข้าอบรมได้รับจากการอบรมครั้งนี้ในเรื่อง "การส่งเสริมการจัดสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมสำหรับคนพิการ" นับว่าโดดเด่นมากดังจะเห็นได้จากการที่พวกเขาแบ่งปันแนวคิดกิจกรรมที่พวกเขาวางแผนจะทำเมื่อกลับไปประเทศของตนระหว่างกันและกัน
ผมจึงรู้สึกว่าคงเป็นเรื่องดีที่จะจัดโครงการเช่นนี้ต่อ ๆ ไปตราบใดที่ยังมีคนที่กระตือรือร้นที่จะปรับปรุงการมีส่วนร่วมในสังคมของตน
ผลลัพธ์ของการอบรม
ผู้เข้าอบรมกล่าวก่อนเดินทางกลับประเทศของตนว่าพวกเขาจะ
- ส่งเสริมการมีสำนึกเรื่องการออกแบบที่เป็นสากล
- บังคับใช้แนวคิดการออกแบบในการก่อสร้าง
- ช่วยผนวกเรื่องการจัดสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมไว้ในโครงการการสร้างที่อยู่อาศัยของรัฐ และ
- สร้างเครือข่ายกับองค์กรภาครัฐและองค์กรเอกชนเพื่อแลกเปลี่ยนความชำนาญและแผนการดำเนินงาน
ผู้เข้าอบรมเชื่อว่าเราสามารถสร้างศักยภาพให้กับคนพิการได้โดย
- ให้มีความเสมอภาคเท่าเทียมกันเรื่องการเข้าถึงการศึกษา การจ้างงาน และ การขนส่งมวลชน เป็นต้น โดยให้คนพิการมีส่วนร่วมและมีตัวตนในสังคม
- สนับสนุนการจัดสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมสำหรับคนพิการต่อหน่วยงานและบุคคลที่เกี่ยวข้อง และ
- ทำงานร่วมกับองค์กรด้านคนพิการเพื่อวางนโยบาย/กฎหมาย เรื่องการเข้าถึงสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับคนพิการ และนำเสนอแผนงานต่อรัฐบาล
ในวันสุดท้ายของการอบรม วันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2546 ผู้เข้าอบรมจัดเตรียม "แถลงการณ์กรุงเทพมหานคร ปีพ.ศ. 2546 ว่าด้วยเรื่องการส่งเสริมการจัดสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมสำหรับคนพิการ" เพื่อใช้กระตุ้นให้รัฐบาลในกลุ่มภูมิภาคของ UNESCAPร่วมมือกันกับองค์กรเอกชนของคนพิการเพื่อนำมาซึ่งความสำเร็จในการส่งเสริมการดำเนินงานตามกรอบการปฏิบัติงานแห่งสหัสวรรษคนพิการเอเชียและแปซิฟิกจากทะเลสาบบิวา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องการเข้าถึงสภาพแวดล้อมและการขนส่งมวลชนที่สร้างขึ้น
แผนปฏิบัติงาน: การเข้าถึงสิ่งอำนวยความสะดวก
แผนปฏิบัติงานสำหรับทศวรรษคนพิการแห่งเอเชียและแปซิฟิก ปี พ.ศ. 2536-2545 แนะนำวิธีการปรับปรุงการเข้าถึงสิ่งก่อสร้างสาธารณะสำหรับคนพิการด้วยการส่งเสริม "การจัดสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมสำหรับคนพิการ" "การเข้าถึง: สภาพแวดล้อม และการขนส่งมวลชน" เป็นขอบเขตที่ต้องให้ความสำคัญเป็นเรื่องแรกในทศวรรษใหม่ของคนพิการแห่งเอเชียและแปซิฟิก: ในกรอบการปฏิบัติงานแห่งสหัสวรรษจากทะเลสาบบิวา สู่สังคมบูรณาการ ปราศจากอุปสรรค และเคารพสิทธิขั้นพื้นฐานของคนพิการในภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิก
คำจำกัดความและความเป็นมา
"สภาพแวดล้อมที่เป็นอุปสรรค" ตามที่ ESCAP ระบุไว้ คือ การก่อสร้าง ถนน ทางเดินเท้า รวมถึงการข่นส่งมวลชนและระบบการสื่อสารที่รวมกันเป็นส่วนประกอบในสังคมที่สร้างขึ้นมา อุปสรรคจากส่วนประกอบเล่านี้ส่งผลกระทบไม่เฉพาะต่อคนพิการ แต่ยังส่งผลต่อผู้สูงอายุและความปกติสุขของทุกคนในสังคม
คนพิการและกลุ่มคนอันหลากหลายในสังคมมีสิทธิที่จะเคลื่อนย้ายไปไหนมาไหนได้อย่างอิสระในสภาพแวดล้อมทางกายภาพที่ปลอดภัยไร้อุปสรรค ทุกคนจะได้รับประโยชน์จากสภาพแวดล้อมที่สร้างขึ้นที่มีมาตรฐาน ปลอดภัย สะดวกสบายและใช้ประโยชน์ได้ของคนพิการนี้
