การสัมมนาทางวิชาการเรื่องการดำรงชีวิตอิสระของคนพิการ
27 มกราคม-1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546
- การเสริมสร้างความเข้มแข็งให้กับคนพิการไทยจากการอบรมการดำรงชีวิตอิสระ (การดำรงชีวิตอิสระของคนพิการ)
- การดำรงชีวิตอิสระของคนพิการในประเทศไทยการทบทวน 3 จังหวัดนำร่อง โดย อาจารย์สุภรธรรม มงคลสวัสดิ์
- สัมภาษณ์ผู้ให้คำปรึกษาฉันท์เพื่อนในการฝึกอบรมการดำรงชีวิตอิสระของคนพิการ โดย คุณ Emiko Nakahashi และคุณ Hiroko Akiyama
การเสริมสร้างความเข้มแข็งให้กับคนพิการไทยจากการอบรมการดำรงชีวิตอิสระ
นายอนุรักษ์ จุรีมาศ, รัฐมนตรี (ขวา) และ
นางผาณิต นิติทัณฑ์ประภาศ ปลัด (ซ้าย)
กระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์
โรงเรียนอาชีวพระมหาไถ่ พัทยา ร่วมกับศูนย์พัฒนาและฝึกอบรมคนพิการแห่งเอเชียและแปซิฟิก (ศพอ.) จัดการสัมมนาทางวิชาการเรื่องการดำรงชีวิตอิสระของคนพิการไทยครั้งที่ 2 ระหว่างวันที่ 27 มกราคม - 1 กุมภาพันธ์ 2546 การสัมมนาประกอบด้วย การจัดการสัมมนาทางวิชาการ 1 วัน ในกรุงเทพฯ เพื่อให้ความรู้เรื่องแนวคิดการดำรงชีวิตอิสระของคนพิการ มีผู้เข้าร่วมประชุมประมาณ 300 คน ตามด้วยการฝึกอบรมแนวคิดทั่วไปเกี่ยวกับการให้คำปรึกษาฉันท์เพื่อนอีก 5 วัน ที่พัทยา โดยมีคนพิการระดับผู้นำ 37 คน เข้าร่วมอบรมเทคนิคการให้คำปรึกษาฉันท์เพื่อนจากวิทยากรผู้เชี่ยวชาญชาวญี่ปุ่นที่มีความพิการ 2 ท่าน
การดำรงชีวิตอิสระของคนพิการเป็นโครงการที่ได้รับการสนับสนุนจากองค์กรความร่วมมือระหว่างประเทศของญี่ปุ่น (JICA) เพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งให้กับคนพิการไทยโดยการให้การอบรมผู้นำคนพิการระดับท้องถิ่นเพื่อให้มีความรู้ความเข้าใจเรื่องแนวคิดและทักษะของการดำรงชีวิตอิสระ โดยมีระยะเวลาโครงการ 3 ปี ซึ่งการอบรม "การส่งเสริมความเข้าใจและการถ่ายทอดเทคนิคการให้คำปรึกษาฉันท์เพื่อน" ครั้งนี้นับเป็นปีที่ 2 ของโครงการ ส่วนครั้งแรกจัดเมื่อปีที่ผ่านมามุ่งเน้นที่แนวคิดของการดำรงชีวิตอิสระ และครั้งที่ 3จะมุ่งเน้นที่การจัดการศูนย์การดำรงชีวิตอิสระของคนพิการ
การเสริมสร้างความเข้มแข็งให้กับคนพิการจากพลังของคนพิการ
"ผู้นำคนพิการไทยมีความเข้มแข็งและความมั่นใจมากขึ้น" เป็นคำกล่าวของคุณอะกิยามะซึ่งเข้าร่วมโครงการการอบรมตั้งแต่เริ่มแรก อีกทั้งยังเป็นวิทยากรผู้เชี่ยวชาญชาวญี่ปุ่นเรื่องการดำรงชีวิตอิสระของคนพิการอีกด้วย คุณอะกิยามะได้เห็นทัศนคติด้านบวกของผู้นำคนพิการหลายท่าน "ผู้นำคนพิการดูร่าเริงแจ่มใสมากขึ้นระหว่างการอบรมทางเทคนิคเรื่องการให้คำปรึกษาฉันท์เพื่อน" คุณนากาฮาระวิทยากรผู้เชี่ยวชาญชาวญี่ปุ่นอีกท่านกล่าว
การดำรงชีวิตอิสระของคนพิการเริ่มเป็นที่รู้จักครั้งแรกในประเทศไทยเมื่อ 3 ปีก่อนโดยมีอาจารย์ สุภรธรรม มงคลสวัสดิ์ อาจารย์ใหญ่โรงเรียนอาชีวะพระมหาไถ่เป็นบุคคลหนึ่งในผู้ริเริ่มก่อตั้งโครงการ การอบรมครั้งแรกส่งผลทำให้ 3 จังหวัดนำร่องจัดการประชุมระหว่างกันทุกเดือนเพื่อติดตามผลการดำเนินงานการดำรงชีวิตอิสระของคนพิการ และเพื่อเป็นแรงใจให้กันและกัน
การให้ความรู้เรื่องแนวคิดและความเคลื่อนไหวการดำรงชีวิตอิสระของคนพิการจะทำให้คนพิการสามารถดำเนินงานศูนย์การดำรงชีวิตอิสระของคนพิการด้วยการให้คำปรึกษาฉันท์เพื่อนได้ ทั้งนี้ ศพอ. หวังเป็นอย่างยิ่งว่า การอบรมการดำรงชีวิตอิสระของคนพิการจะเผยแพร่จากประเทศไทยสู่ประเทศเพื่อนบ้านไปจนถึงประเทศต่าง ๆ ในภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิก
การดำรงชีวิตอิสระของคนพิการคืออะไร
การดำรงชีวิตอิสระของคนพิการเป็นปรัชญาแนวคิดและความเคลื่อนไหวของคนพิการเพื่อสามารถกำหนดแนวทางการดำรงชีวิตด้วยตนเอง มีโอกาสเท่าเทียมกันกับผู้อื่น และมีความนับถือในตนเอง ทั้งนี้ไม่ได้หมายความว่า คนพิการเหล่านี้ต้องการทำทุกอย่างด้วยตนเองโดยปราศจากความช่วยเหลือหรือต้องการอยู่คนเดียว จริง ๆ แล้วพวกเขามีความต้องการเหมือนคนทั่วไปในสังคมที่อยากมีโอกาสเลือกและกำหนดชีวิตแต่ละวันของตนเองได้ พวกเขายังคงต้องการความช่วยเหลือและการเรียนรู้ซึ่งกันและกันเพื่อให้พวกเขาสามารถทำงานเพื่อสร้างการเปลี่ยนแปลงทางสังคมเพื่อนำมาซึ่งการคุ้มครองทางกฎหมายเรื่องสิทธิมนุษยชนและสิทธิในฐานะพลเรือน
การดำรงชีวิตอิสระของคนพิการตามคำจำกัดความของ UNESCAP หมายถึงการดำรงชีวิตเหมือนคนอื่นทั่วไปที่มีโอกาสตัดสินใจและกระทำกิจกรรมต่าง ๆ เหมือนทุก ๆ คนในสังคม
