สิ่งตีพิมพ์ > จดหมายข่าว > จดหมายข่าวฉบับที่ 11 > การฝึกอบรมของ ศพอ.
หลักสูตรการบริหารบุคคลของศูนย์การดำรงชีพอิสระของคนพิการ

การฝึกอบรมของ ศพอ. หลักสูตรการบริหารบุคคลของศูนย์การดำรงชีพอิสระของคนพิการ

Activities during the training ศูนย์พัฒนาและฝึกอบรมคนพิการแห่งเอเชียและแปซิฟิก (ศพอ.) ได้จัดอบรมหลักสูตรการบริหารบุคคลของศูนย์การดำรงชีพอิสระ (IL) ของคนพิการ ในระหว่างวันที่ 1 - 18 มีนาคม 2548 โดยมุ่งเน้นกลุ่มเป้าหมายที่เป็นผู้นำ/แกนนำสมาชิกกลุ่มพึ่งตนเอง (SHG) หรือองค์กรพึ่งตนเองของคนพิการ (SHO) ที่ได้ดำเนินการจัดตั้งศูนย์การดำรงชีพอิสระ หรืออยู่ระหว่างการวางแผนการดำเนินการจัดตั้ง อันจะนำไปสู่การเป็นกระบอกเสียงเพื่อเรียกร้องสิทธิของคนพิการในระดับรากหญ้าต่อไป ในการอบรมครั้งนี้มีผู้นำที่เป็นคนพิการจากปากีสถานและฟิลิปปินส์เข้าร่วมจำนวน 6 คน โดยครึ่งหนึ่งของผู้นำที่เข้าร่วมเหล่านี้เป็นสตรี นอกจากนั้น ยังมีคนพิการขั้นรุนแรงที่ต้องอาศัยผู้ช่วยส่วนตัว เข้าร่วมอบรมครั้งนี้ด้วย

Participants sharing experiences ปัจจุบัน คนพิการขั้นรุนแรงในประเทศกำลังพัฒนามีจำนวนเพิ่มมากขึ้น ทั้งนี้ โดยมีสาเหตุมาจากอุบัติเหตุบนท้องถนน การปรับปรุงประสิทธิภาพทางการแพทย์ฉุกเฉิน การผ่าตัดขั้นสูง ฯลฯ แต่อย่างไรก็ตาม ผู้รอดชีวิตที่ต้องเผชิญกับความพิการมักได้รับการปล่อยปละละเลยจากครอบครัวที่สิ้นหวังในตัวคนพิการ อีกทั้งตัวคนพิการเองมักจะสิ้นหวังในการใช้ชีวิตร่วมกับผู้อื่นในสังคมที่ขาดความรู้ ความเชี่ยวชาญ หรือความเข้าใจในระบบการช่วยเหลือคนพิการ โดยมากแล้ว คนพิการเหล่านี้มักเห็นคุณค่าในตัวเอง (self-esteem) ในระดับต่ำและขาดความมั่นใจในตนเอง ยิ่งไปกว่านั้น ครอบครัวและสังคมโดยทั่วไปมักมองคนพิการเป็นภาระที่ต้องคอยดูแล และในบางครั้งก็ทำการปกป้องคนพิการมากเกินความจำเป็น

Examples of Case Studies Presented ความเคลื่อนไหวของศูนย์การดำรงชีพอิสระที่ให้ความสำคัญต่อการดำรงชีวิตได้ด้วยตนเองของคนพิการ ได้เริ่มขึ้น ณ ประเทศสหรัฐอเมริกา ในช่วงปีพ.ศ. 2513 และได้แพร่หลายไปยังประเทศพัฒนาแล้วหลายประเทศ โดยที่ศูนย์การดำรงชีพอิสระจะช่วยส่งเสริมคนพิการขั้นรุนแรงและผู้ยากไร้อื่นๆ ในการใช้ชีวิตในสังคม สิทธิมนุษยชน และส่งเสริมให้เห็นคุณค่าของตนเอง เชื่อกันว่าคนพิการจะสามารถมีส่วนร่วมในศูนย์การดำรงชีพอิสระในท้องถิ่นของตนเองได้โดยอาศัยความช่วยเหลือจากผู้ช่วยส่วนตัว สามารถตัดสินใจและรับผิดชอบในชีวิตตนเองได้มากเท่าที่จะทำได้ ทั้งนี้ คนพิการจะได้รับบริการในด้านต่างๆ จากศูนย์การดำรงชีพอิสระอาทิเช่น บริการจัดหาผู้ช่วยให้แก่คนพิการ และบริการให้คำปรึกษาในรูปแบบ ”คำปรึกษาฉันเพื่อน” (Peer-Counseling) ซึ่งหมายถึง การให้คำปรึกษาโดยคนพิการที่ผ่านการอบรมด้านการให้คำปรึกษา และมีลักษณะความพิการคล้ายคลึงกับผู้ขอรับคำปรึกษา (เช่น ประเภทของความพิการ, เพศ) นอกจากนั้น ศูนย์การดำรงชีพอิสระเหล่านี้จะให้คนพิการดำเนินการในเรื่องต่างๆ ด้วยตนเอง

แม้ว่าประเทศที่พัฒนาแล้วและประเทศที่กำลังพัฒนาจะแตกต่างกันในด้านการจัดสรรงบประมาณ และนโยบายการประกันสังคมเพื่อคนพิการ แต่ประเทศเหล่านี้ต่างก็ให้ความสำคัญในความเคลื่อนไหวของศูนย์บริการการดำรงชีพอิสระในระดับที่เท่าเทียมกัน และจากการที่ศูนย์บริการการดำรงชีพอิสระเป็นที่ต้องการมากขึ้นจากสังคมในประเทศที่กำลังพัฒนา ตามจำนวนคนพิการขั้นรุนแรงในประเทศที่เพิ่มจำนวนมากขึ้นนี้เอง ทำให้ศูนย์บริการต่างๆ เหล่านี้ได้รับการกระตุ้นให้เกิดการพัฒนาให้เป็นแบบอย่างของศูนย์บริการการดำรงชีพอิสระทั้งนี้ เพื่อให้เข้ากับสภาวการณ์ทางสังคมและวัฒนธรรมของแต่ละประเทศ

ด้วยเหตุนี้ ศพอ. จึงจัดการฝึกอบรมครั้งนี้ขึ้น โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อช่วยให้เกิดการริเริ่ม หรือเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับศูนย์การดำรงชีพอิสระในระดับรากหญ้าของประเทศฟิลิปปินส์ และปากีสถาน ทั้งนี้ กลุ่มเป้าหมายจะได้รับการอบรมเพื่อ

เกิดความเข้าใจอย่างลึกซึ้งต่อมูลฐานการเคลื่อนไหวของศูนย์บริการฯ และศูนย์การดำรงชีวิตด้วยตนเอง
ส่งเสริมการจัดกิจกรรมเพื่อสนับสนุนหรือส่งเสริมสิทธิมนุษยชน
ให้ความรู้และทักษะการจัดการเพื่อให้เกิดความมั่นคงของศูนย์การดำรงชีวิตด้วยตนเอง
พัฒนาแผนเพื่อริเริ่มหรือสร้างความแข็งแกร่งให้กับศูนย์ฯ และเพื่อให้เกิดการบริการที่เหมาะสมกับพื้นฐานสภาพเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรมของแต่ละประเทศ

การฝึกอบรมครั้งนี้ประสบความสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี และขอขอบพระคุณทีมงานคนพิการจากประเทศญี่ปุ่น เกาหลี และไทย ที่ได้รับมอบหมายให้ดำเนินการจัดการในด้านความเคลื่อนไหวของการดำรงชีพอิสระและศูนย์การดำรงชีพอิสระในระดับประเทศและระดับโลก พร้อมกันนี้ ขอขอบพระคุณผู้ช่วยทีมงานทั้ง 2 ท่านจากปากีสถานมา ณ ที่นี้ด้วย

[ Table of contents ] [

] [

]